"mandar" übersetzt von Spanische ins Niederländisch--Interglot

Inhalt

Spanisch nach Niederländisch: mehr Daten

Remove Ads

Spanisch

Detailübersetzungen für mandar von Spanische ins Niederländisch

mandar:

mandar Verb

mandar (enviar; despedir; expedir; emitir; destituir; echar; expulsar; retransmitir; deponer; apartar; rechazar)
verzenden; sturen; opsturen; toezenden; posten; wegzenden; wegsturen
- verzenden Verb (verzend, verzendt, verzond, verzonden, verzonden)
- sturen Verb (stuur, stuurt, stuurde, stuurden, gestuurd)
- opsturen Verb (stuur op, stuurt op, stuurde op, stuurden op, opgestuurd)
- toezenden Verb (zend toe, zendt toe, zond toe, zonden toe, toegezonden)
- posten Verb (post, postte, postten, gepost)
- wegzenden Verb (zend weg, zendt weg, zond weg, zonden weg, weggezonden)
- wegsturen Verb (stuur weg, stuurt weg, stuurde weg, stuurden weg, weggestuurd)
mandar (enviar; expedir; remitir; suministrar; retransmitir; repartir)
zenden; versturen
- zenden Verb (zend, zendt, zond, zonden, gezonden)
- versturen Verb (verstuur, verstuurt, verstuurde, verstuurden, verstuurd)
mandar (enviar; mandar a)
zenden; opsturen; toezenden; iem. iets sturen; posten; overmaken; doen toekomen
- zenden Verb (zend, zendt, zond, zonden, gezonden)
- opsturen Verb (stuur op, stuurt op, stuurde op, stuurden op, opgestuurd)
- toezenden Verb (zend toe, zendt toe, zond toe, zonden toe, toegezonden)
- iem. iets sturen Verb
- posten Verb (post, postte, postten, gepost)
- overmaken Verb (maak over, maakt over, maakte over, maakten over, overgemaakt)
- doen toekomen Verb
mandar (entregar a domicilio; traer; llevar; acompañar; entregar a; suministrar)
bestellen; brengen; afgeven; bezorgen; afleveren; thuisbezorgen; overhandigen
- bestellen Verb (bestel, bestelt, bestelde, bestelden, besteld)
- brengen Verb (breng, brengt, bracht, brachten, gebracht)
- afgeven Verb (geef af, geeft af, gaf af, gaven af, afgegeven)
- bezorgen Verb (bezorg, bezorgt, bezorgde, bezorgden, bezorgd)
- afleveren Verb (lever af, levert af, leverde af, leverden af, afgeleverd)
- thuisbezorgen Verb (bezorg thuis, bezorgt thuis, bezorgde thuis, bezorgden thuis, thuisbezorgd)
- overhandigen Verb (overhandig, overhandigt, overhandigde, overhandigden, overhandigd)
mandar (encabezar; guiar; llevar; dirigir; conducir; ordenar; liderar; preceder; presidir; estar en cabeza; dar orden de; gobernar; decretar; pilotar; ser primero; ir a la cabeza; ir delante)
leiden; aanvoeren; commanderen; bevel voeren over; leidinggeven
- leiden Verb (leid, leidt, leidde, leidden, geleid)
- aanvoeren Verb (voer aan, voert aan, voerde aan, voerden aan, aangevoerd)
- commanderen Verb (commandeer, commandeert, commandeerde, commandeerden, gecommandeerd)
- bevel voeren over Verb
- leidinggeven Verb (geef leiding, geeft leiding, gaf leiding, gaven leiding, leiding gegeven)
mandar (despachar; echar; enviar; expulsar; destituir; disolver)
ontslaan; wegsturen; ontheffen; verzenden; wegzenden; uitsturen
- ontslaan Verb (ontsla, ontslaat, ontsloeg, ontsloegen, ontslagen)
- wegsturen Verb (stuur weg, stuurt weg, stuurde weg, stuurden weg, weggestuurd)
- ontheffen Verb (onthef, ontheft, onthief, onthieven, ontheven)
- verzenden Verb (verzend, verzendt, verzond, verzonden, verzonden)
- wegzenden Verb (zend weg, zendt weg, zond weg, zonden weg, weggezonden)
- uitsturen Verb (stuur uit, stuurt uit, stuurde uit, stuurden uit, uitgestuurd)
mandar (dirigir; gobernar; guiar; ir a la cabeza; encabezar; ir delante; estar en cabeza)
leiden; besturen; aanvoeren; voorzitten; leiding geven; managen
- leiden Verb (leid, leidt, leidde, leidden, geleid)
- besturen Verb (bestuur, bestuurt, bestuurde, bestuurden, bestuurd)
- aanvoeren Verb (voer aan, voert aan, voerde aan, voerden aan, aangevoerd)
- voorzitten Verb (zit voor, zat voor, zaten voor, voorgezeten)
- leiding geven Verb
- managen Verb (manage, managed, managde, managden, gemanaged)
mandar (ordenar; decretar; dar orden de)
bevelen; gelasten; opdragen; commanderen; verordenen; decreteren; gebieden
- bevelen Verb (beveel, beveelt, beval, bevolen, bevolen)
- gelasten Verb (gelast, gelastte, gelastten, gelast)
- opdragen Verb (draag op, draagt op, droeg op, droegen op, opgedragen)
- commanderen Verb (commandeer, commandeert, commandeerde, commandeerden, gecommandeerd)
- verordenen Verb (verorden, verordent, verordende, verordenden, verordend)
- decreteren Verb (decreteer, decreteert, decreteerde, decreteerden, gedecreteerd)
- gebieden Verb (gebied, gebiedt, gebood, geboden, geboden)
mandar (enviar; contribuir; exponer)
inzenden; insturen
- inzenden Verb (zend in, zendt in, zond in, zonden in, ingezonden)
- insturen Verb (stuur in, stuurt in, stuurde in, stuurden in, ingestuurd)
mandar (encomendar; encargar; instruir; dar un encargo; ordenar)
opdracht geven; instrueren; opdragen; instructie geven
- opdracht geven Verb (geef opdracht, geeft opdracht, gaf opdracht, gaven opdracht, opdracht gegeven)
- instrueren Verb (instrueer, instrueert, instrueerde, instrueerden, geïnstrueerd)
- opdragen Verb (draag op, draagt op, droeg op, droegen op, opgedragen)
- instructie geven Verb
mandar (llevar adelante; atacar; forzar; machacar; disponer; avanzar; infringir; transgredir; arrebatar; acometer; asaltar; atracar; agraviar; inculcar; asediar; endilgar; forzarse)
doordrijven
- doordrijven Verb (drijf door, drijft door, dreef door, dreven door, doorgedreven)
mandar (dominar; subyugar; imperar; reinar)
overheersen; beheersen; machtiger zijn; onderwerpen; heersen over
- overheersen Verb (overheers, overheerst, overheerste, overheersten, overheerst)
- beheersen Verb (beheers, beheerst, beheersde, beheersden, beheerst)
- machtiger zijn Verb
- onderwerpen Verb (onderwerp, onderwerpt, onderwierp, onderwierpen, onderworpen)
- heersen over Verb
mandar (decretar; encargar; encomendar; ordenar; obligar; dar orden de)
opdragen; decreteren; bevelen; verordenen; verordonneren; gelasten; gebieden; commanderen
- opdragen Verb (draag op, draagt op, droeg op, droegen op, opgedragen)
- decreteren Verb (decreteer, decreteert, decreteerde, decreteerden, gedecreteerd)
- bevelen Verb (beveel, beveelt, beval, bevolen, bevolen)
- verordenen Verb (verorden, verordent, verordende, verordenden, verordend)
- verordonneren Verb (verordonneer, verordonneert, verordonneerde, verordonneerden, verordonneerd)
- gelasten Verb (gelast, gelastte, gelastten, gelast)
- gebieden Verb (gebied, gebiedt, gebood, geboden, geboden)
- commanderen Verb (commandeer, commandeert, commandeerde, commandeerden, gecommandeerd)
mandar (dictar; decretar; fijar; estipular; ordenar)
gebieden; voorschrijven; gelasten
- gebieden Verb (gebied, gebiedt, gebood, geboden, geboden)
- voorschrijven Verb (schrijf voor, schrijft voor, schreef voor, schreven voor, voorgeschreven)
- gelasten Verb (gelast, gelastte, gelastten, gelast)
mandar (reinar; dominar)
heersen; heerschappij voeren
- heersen Verb (heers, heerst, heerste, heersten, geheerst)
- heerschappij voeren Verb
mandar (prevalecer; imperar; reinar; dominar)
heersen; de overhand hebben
- heersen Verb (heers, heerst, heerste, heersten, geheerst)
- de overhand hebben Verb (heb de overhand, hebt de overhand, heeft de overhand, had de overhand, hadden de overhand, de overhand gehad)
mandar (ordenar; prescribir; disponer; obligar; decretar; dictar)
voorschrijven; bevelen; gelasten; gebieden; dicteren
- voorschrijven Verb (schrijf voor, schrijft voor, schreef voor, schreven voor, voorgeschreven)
- bevelen Verb (beveel, beveelt, beval, bevolen, bevolen)
- gelasten Verb (gelast, gelastte, gelastten, gelast)
- gebieden Verb (gebied, gebiedt, gebood, geboden, geboden)
- dicteren Verb (dicteer, dicteert, dicteerde, dicteerden, gedicteerd)
mandar (comandar; mandonear)
majoreren
- majoreren Verb (majoreer, majoreert, majoreerde, majoreerden, gemajoreerd)
mandar (ordenar; encargar; agobiar; gravar; pesar sobre; cargar)
belasten; opdragen
- belasten Verb (belast, belastte, belastten, belast)
- opdragen Verb (draag op, draagt op, droeg op, droegen op, opgedragen)
mandar (devolver; entregar a; enviar; remitir; retransmitir)
capituleren; opgeven; zich overgeven; overgeven; uitleveren
- capituleren Verb (capituleer, capituleert, capituleerde, capituleerden, gecapituleerd)
- opgeven Verb (geef op, geeft op, gaf op, gaven op, opgegeven)
- zich overgeven Verb
- overgeven Verb (geef over, geeft over, gaf over, gaven over, overgegeven)
- uitleveren Verb (lever uit, levert uit, leverde uit, leverden uit, uitgeleeefd)

Conjugations for mandar:

presente

mando
mandas
manda
mandamos
mandáis
mandan

imperfecto

mandaba
mandabas
mandaba
mandábamos
mandabais
mandaban

indefinido

mandé
mandaste
mandó
mandamos
mandasteis
mandaron

fut. de ind.

mandaré
mandarás
mandará
mandaremos
mandaréis
mandarán

condic.

mandaría
mandarías
mandaría
mandaríamos
mandaríais
mandarían

pres. de subj.

que mande
que mandes
que mande
que mandemos
que mandéis
que manden

imp. de subj.

que mandara
que mandaras
que mandara
que mandáramos
que mandarais
que mandaran

miscelánea

¡manda!
¡mandad!
¡no mandes!
¡no mandéis!
mandado
mandando

1. yo, 2. tú, 3. él/ella/usted, 4. nosotros/nosotras, 5. vosotros/vosotras, 6. ellos/ellas/ustedes

Synonyms for "mandar":

administrar; regir; gobernar; dirigir; cuidar; llevar la batuta; tener la llave de la despensa; ordenar; establecer
enviar; destinar; despachar; expedir; remitir; cursar
gestionar; resolver; encargar
conducir; guiar; manejar; presidir; regentar; timonear
testar; dejar; legar; otorgar; transmitir; donar; ceder; encomendar; transferir; delegar

Computerübersetzung von Drittern:

Images:

Related Translations for mandar

Remove Ads

übersetze mandar von Spanische ins Niederländisch

Detailübersetzungen für mandar von Spanische ins Niederländisch

mandar:

mandar Verb

mandar (enviar; despedir; expedir; emitir; destituir; echar; expulsar; retransmitir; deponer; apartar; rechazar)

mandar (enviar; expedir; remitir; suministrar; retransmitir; repartir)

mandar (enviar; mandar a)

mandar (entregar a domicilio; traer; llevar; acompañar; entregar a; suministrar)

mandar (encabezar; guiar; llevar; dirigir; conducir; ordenar; liderar; preceder; presidir; estar en cabeza; dar orden de; gobernar; decretar; pilotar; ser primero; ir a la cabeza; ir delante)

mandar (despachar; echar; enviar; expulsar; destituir; disolver)

mandar (dirigir; gobernar; guiar; ir a la cabeza; encabezar; ir delante; estar en cabeza)

mandar (ordenar; decretar; dar orden de)

mandar (enviar; contribuir; exponer)

mandar (encomendar; encargar; instruir; dar un encargo; ordenar)

mandar (llevar adelante; atacar; forzar; machacar; disponer; avanzar; infringir; transgredir; arrebatar; acometer; asaltar; atracar; agraviar; inculcar; asediar; endilgar; forzarse)

mandar (dominar; subyugar; imperar; reinar)

mandar (decretar; encargar; encomendar; ordenar; obligar; dar orden de)

mandar (dictar; decretar; fijar; estipular; ordenar)

mandar (reinar; dominar)

mandar (prevalecer; imperar; reinar; dominar)

mandar (ordenar; prescribir; disponer; obligar; decretar; dictar)

mandar (comandar; mandonear)

mandar (ordenar; encargar; agobiar; gravar; pesar sobre; cargar)

mandar (devolver; entregar a; enviar; remitir; retransmitir)