Remove Ads

Deutsch

Detailübersetzungen für schreien von Deutsche ins Niederländisch

schreien:

schreien Verb (schreie, schreist, schreit, schrie, schriet, geschrien)

  1. schreien (plärren)
    schreeuwen; gillen; krijsen
    • schreeuwen Verb (schreeuw, schreeuwt, schreeuwde, schreeuwden, geschreeuwd)
    • gillen Verb (gil, gilt, gilde, gilden, gegild)
    • krijsen Verb (krijs, krijst, krijste, krijsten, gekrijst)
  2. schreien (brüllen; kläffen; johlen; herausschreien)
    schreeuwen; blaffen; brullen; bulderen
    • schreeuwen Verb (schreeuw, schreeuwt, schreeuwde, schreeuwden, geschreeuwd)
    • blaffen Verb (blaf, blaft, blafte, blaften, geblaft)
    • brullen Verb (brul, brult, brulde, brulden, gebruld)
    • bulderen Verb (bulder, buldert, bulderde, bulderden, gebulderd)
  3. schreien (weinen; jammern; wehklagen; heulen)
    huilen; schreien
    • huilen Verb (huil, huilt, huilde, huilden, gehuild)
    • schreien Verb (schrei, schreit, schreide, schreiden, geschreid)
  4. schreien (brüllen; toben; heulen; )
    janken; brullen; gillen
    • janken Verb (jank, jankt, jankte, jankten, gejankt)
    • brullen Verb (brul, brult, brulde, brulden, gebruld)
    • gillen Verb (gil, gilt, gilde, gilden, gegild)
  5. schreien (brüllen; heulen; skandieren)
    brullen; blèren
    • brullen Verb (brul, brult, brulde, brulden, gebruld)
    • blèren Verb (blèr, blèrt, blèrde, blèrden, geblèrd)
  6. schreien (rufen; kreischen; lautauf schreien)
    roepen
    • roepen Verb (roep, roept, riep, riepen, geroepen)
  7. schreien (jauchzen; toben; jubeln; )
    jubelen; juichen
    • jubelen Verb (jubel, jubelt, jubelde, jubelden, gejubeld)
    • juichen Verb (juich, juicht, juichte, juichten, gejuicht)
  8. schreien (herausschreien; rasen; bellen; )
    brullen; uitroepen; uitschreeuwen; het uitgillen
    • brullen Verb (brul, brult, brulde, brulden, gebruld)
    • uitroepen Verb (roep uit, roept uit, riep uit, riepen uit, uitgeroepen)
    • uitschreeuwen Verb (schreeuw uit, schreeuwt uit, schreeuwde uit, schreeuwden uit, uitgeschreeuwd)
  9. schreien (schluchzen; greinen; heulen; )
    janken; snikken
    • janken Verb (jank, jankt, jankte, jankten, gejankt)
    • snikken Verb (snik, snikt, snikte, snikten, gesnikt)
  10. schreien (ausschimpfen; johlen; toben; )
    uitjouwen; joelen

Conjugations for schreien:

Präsens
  1. schreie
  2. schreist
  3. schreit
  4. schreien
  5. schreit
  6. schreien
Imperfekt
  1. schrie
  2. schriest
  3. schrie
  4. schrien
  5. schriet
  6. schrien
Perfekt
  1. habe geschrien
  2. hast geschrien
  3. hat geschrien
  4. haben geschrien
  5. habt geschrien
  6. haben geschrien
1. Konjunktiv [1]
  1. schreie
  2. schreiest
  3. schreie
  4. schreien
  5. schreiet
  6. schreien
2. Konjunktiv
  1. schriee
  2. schriest
  3. schriee
  4. schrien
  5. schrietet
  6. schrien
Futur 1
  1. werde schreien
  2. wirst schreien
  3. wird schreien
  4. werden schreien
  5. werdet schreien
  6. werden schreien
1. Konjunktiv [2]
  1. würde schreien
  2. würdest schreien
  3. würde schreien
  4. würden schreien
  5. würdet schreien
  6. würden schreien
Diverses
  1. schrei!
  2. schreit!
  3. schreien Sie!
  4. geschrien
  5. schreiend
1. ich, 2. du/Sie, 3. er/sie/es, 4. wir, 5. ihr/Sie, 6. sie

Synonyms for "schreien":


Computerübersetzung von Drittern:
Images:

Related Translations for schreien



Remove Ads

Remove Ads